14 september 2020 | Writer: Jonne Roelofs
Brits Amerikaans uitspraakverschillen

Britse en Amerikaanse Uitspraak (Part 2)

Before we start

In deel één van de blog over dit onderwerp, Britse en Amerikaanse Uitspraak (part 1), is al verteld dat het Engels op een ‘Engelse manier’ uitspreken een enorme bijdrage heeft aan jouw professionaliteit. Engels praten met een Nederlands accent straalt namelijk minder aanzien aan dan het aannemen van een Britse of Amerikaanse uitspraak. De meeste Engelse taalcursussen hebben de Britse uitspraak als uitgangspunt. Toch is voor veel Nederlanders de Amerikaanse uitspraak makkelijker om aan te leren.

Welke variant je ook probeert aan te houden: het kennen van de verschillen kan je enorm helpen. Zo ben je je namelijk bewust van waar je bij bijvoorbeeld het Amerikaans wel rekening moet houden, maar bij het Brits juist niet, of andersom.

Deel 1 van deze blog heeft de verschillen in de uitspraak van klinkers behandeld. Dit artikel zal in detail kijken naar de uitspraakverschillen omtrent medeklinkers en klemtoon. Net zoals bij deel 1 ondersteunt het fonetische schrift de weergave van de uitspraak.

Medeklinkers

Dit artikel gaat in op de drie grootste uitspraakverschillen wat betreft medeklinkers.

De /t/ klank
Dit is misschien wel een van de meest bekende verschillen tussen de Britse en Amerikaanse uitspraak. Bij de Britse uitspraak wordt de /t/ als een normale /t/ uitgesproken, zoals bijvoorbeeld bij WATER en GOT IT. In tegenstelling hier tot, spreken veel Amerikanen de /t/ uit als een /d/, zoals bij WATER /wader/ en GOT IT /god it/.

De /r/ klank
In het Brits wordt de /r/ alleen uitgesproken als de letter gevolgd wordt door een klinker. In woorden zoals red, errand of sorry wordt de letter /r/ dus normaal uitgesproken. Maar, wanneer de letter op het einde van een woord staat of niet gevolgd wordt door een klinker wordt het woord niet uitgesproken, zoals bij teacher, wat uitgesproken wordt als /ti:tʃə/.

          Linking R 
Daarnaast komt in het Brits het fenomeen Linking R voor. Wanneer een woord eindigt op een /r/, maar gevolgd wordt door een woord beginnend met een klinker, wordt de /r/ wel uitgesproken en direct gelinkt aan het volgende woord. Een zinsdeel zoals teacher of maths wordt dan uitgesproken als /ti:tʃərəv mæθs/.

        Intrusive Linking R
Daarnaast kan er zelfs een /r/ uitgesproken worden terwijl er geen /r/ in het zinsdeel zit.Dit wordt een Intrusive Linking R genoemd, en komt soms voor wanneer een woord eindigt op een klinker en gevolgd wordt door een woord wat begint bij een klinker. De bekende woordcombinatie law and order wordt bijvoorbeeld uitgesproken als /rænd ˈɔrdər/.
De /r/ wordt in het Amerikaans altijd uitgesproken, in tegenstelling tot het Brits. Probeer nu maar eens het woord teachermét, en zonder /r/ uit te spreken. Je zult meteen het verschil in uitspraak merken!

Yod dropping
Yod dropping is waarschijnlijk een term die je niet vaak eerder heb gehoord. Het gaat over de uitspraak van een /j/ achter een aantal medeklinkers, zoals de -t, de -s, de -n, of de -l. In het Brits wordt er in sommige gevallen een /j/ uitgesproken na deze letters, bijvoorbeeld bij TUNE /tju:n/ of bij NEW /nju:/. In het Amerikaans wordt deze /j/ niet uitgesproken: TUNE /tun/ of NEW /nu/.

Klemtoonverschillen

De klemtoon is ook een kenmerk van de uitspraak waarbij het Brits en Amerikaans van elkaar verschillen. Dit heeft voornamelijk betrekking tot de Franse leenwoorden die in veelvoud in de Engelse taal voorkomen. In het Brits heeft de eerste lettergreep meestal de klemtoon, terwijl de Amerikaanse uitspraak de klemtoon op de laatste lettergreep legt. Kijk maar eens naar de volgende voorbeelden:

Brits             Amerikaans
GArage           gaRAGE
BAllet             baLLET

Soms komt het echter ook voor dat de klemtoon juist omgedraaid voorkomt. Nu heeft de Britse uitspraak juist de klemtoon op de laatste lettergreep, terwijl de Amerikaanse uitspraak de klemtoon op de eerste lettergreep heeft, zoals bijvoorbeeld bij:

Brits                Amerikaans
aDDRESS         Address
mouSTACHE   MOUstache
reSEARCH        REsearch

Er zijn veel uitspraakverschillen wanneer het Brits en het Amerikaans met elkaar vergeleken worden. Om een professionele en zakelijke houding aan te nemen op je werk is het belangrijk dat je, wanneer je Engels praat, niet de kenmerken van de twee verschillende uitspraaktypen door elkaar heen gebruikt. Stel voor jezelf vast aan welke uitspraak je je wilt houden, en ben niet bang om hier veel mee te oefenen. Een uitspraak kan je namelijk niet van de een op de andere dag leren: sommige aspecten vergen veel oefening. Lukt het jou al om je Engelse uitspraak Brits of Amerikaans te laten klinken? Laat het weten in de reacties! Ben je benieuwd geworden naar meer verschillen tussen het Brits en het Amerikaans? Download dan ons e-boek IMPRESS met je Engelse uitspraak!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *